IMKERSBOND BONHEIDEN

De parking rond de kerk van Bonheiden op een zondagmorgen, ietwat verlaten, een grijze hemel, de borden "verboden te parkeren" van het zaterdagevenement nog niet verwijderd. Net wanneer de eerste imkers toekomen, worden de hemelsluizen geopend. "De natte zomer", net wat u zegt. De paraplus worden samen met enkele flessen bruis geopend, koffiekoeken en croissants brengen leven in de brouwerij.

 

Geladen met kilo's goed humeur, zonne-energie en galochen vertrekt de bus r. 't Is niet eenvoudig voor een grote bus op de smalle wegen in de fruitstreek, maar even na 10 uur staan we in Rukkelingen-Loon. Het is een prachtig dorpje met een 400-tal inwoners dat één geheel vormt met buurdorp Mechelen-Bovelingen en daarom ook samen 'Bovelingen' genoemd wordt. Gelegen in het uiterste zuiden van de provincie Limburg (B) en in het centrum van het vruchtbare Haspengouw, land van akkers, weiden, bossen en vooral veel fruit. De verschillende natuurlijke biotopen met de bijhorende flora alsook de gecultiveerde akkers en fruitplantages en een massa aangelegde tuintjes, maken het een ideaal drachtgebied voor bijen en dat laat zich proeven. Een fiere Marc Missotten verwelkomt ons op de Bieenkorf en neemt ons meteen mee op een wandeling door de tuin, tot bij de bijenstand "de ster". Ik zie de oogjes van menig imker glinsteren alsof de Kerstman ons in augustus bezoekt. De bedrijfsmethode van Bieenkorf is misschien eigenwijs, ze schijnt in elk geval best te werken. Er wordt niet tegen varroa behandeld omdat men ervan uitgaat dat bijen zelf varroa de baas weten te houden indien ze genoeg voedsel (kwaliteit en variatie) weten te vinden gedurende een zo lang mogelijke periode. Geen wonder dat we hier een brede waaier aan schitterende drachtplanten aantreffen. Geen onderwerp te vinden of Bieenkorf heeft er een uitgesproken mening over. Marc zweert bij de DB-Plus kasten, die hij uitgebreid weet te demonstreren. Ik zie niets dan geïnteresseerde blikken rondom mij.

Tijd om te eten; we worden verwacht in de Heeren van Heers. De warmte-Goden hebben ons weten te vervoegen, gelukkig kan de herberg de toevloed van imkers net aan. Stilzitten is niet onze hobby, opnieuw de bus in naar Borgloon voor een bezoek aan de deels gerestaureerde stroopfabriek. Aan enthousiasme geen gebrek, al kan niet hetzelfde gezegd worden van de uitbaters van het winkeltje. Even worden we eraan herinnerd dat een zomer snel in het water kan vallen, maar dan gaan we opnieuw de bus op richting Hornebos. Ambities zijn zelden kleiner dan de tijd die rest en dat is ook deze keer niet anders voor de wandeling. Ze wordt ingekort en met weemoed nemen we afscheid van een mooi stukje België.

Marc